و مغرم اسم مفعولش بمعنى مولع و حريص هم آمده است . از اين معانى كه گفتيم صيغهء اسم فاعلش با نام و موضوع كتاب ما هيچ مناسب نيست ، و صيغهء اسم مفعولش هر چند با كلمهء كنوز خالى از مناسبت نيست امّا با موضوع كتاب باندازهء معزّمين كه در اوّل گفتيم تناسب و سازگارى ندارد . اگر مغرم صيغهء اسم فاعل باب افعال بمعنى لازمى مرادف غريم يعنى تاوان ده و مديون « 1 » آمده بود ، مناسبتش با كنوز بيشتر از معنى متعدّى ميشد ( گنجينه‌هاى بينوايان وام دار ) امّا به اين معنى در كتب لغت ضبط نشده است . در خاتمهء اين بحث نگارنده ميخواهد با حمزهء اصفهانى و ابو ريحان بيرونى و امثال ايشان در اشكال خطّ معمول خودمان ، همناله و همدرد شود و از اين داء عضال بثّ شكوى كند ، و ليكن باز مىبينم و ميدانم كه قسمت اعظم بالغ بر نه عشر اين گناه به گردن كاتبان و خطّاطان و منشيان خودپسند لاابالى است كه نه تنها در شكل و اعجام و تبيين حروف تقصير و مسامحه كرده و احيانا آن را با مراتب فضل‌فروشى ننگ و عار ميشمرده « 2 »

--> ( 1 ) غريم بمعنى داين و مديون و تاوان خواه و تاوان ده هر دو آمده امّا معنى دوم با كنوز مناسبتر است . ( 2 ) در كتاب ادب الكتّاب صولى مىنويسد « كره الكتّاب الشكل و الاعجام الّا فى المواضع الملتبسة من كتب العظماء الى من دونهم فاذا كانت الكتب ممّن دونهم اليهم ترك ذلك فى الملبس و غيره اجلالا لهم عن ان يتوهّم عنهم الشك و سوء الفهم و تنزيها لعلومهم و علوّ معرفتهم عن تقييد الحروف : ص 57 » - معروفست كه مأمون عبّاسى اين رسم را نمىپسنديد و منشيان را بر شكل و اعجام يعنى ضبط حركات و نقطه‌گذارى تشويق مىفرمود .